Հատուկ Ինտերնյուզի համար 
«Կոնսպեկտներ» բաժնի հոդվածները
Վիզուալացման մեթոդներ (պրեզենտացիա)
Մեծ ախպոր մասին
Պարզվում ա , որ Հաքսլին իմ մեծ ախպերն ա :Ճ, «Ընկալման դռներ» և «Դրախտ և Դժոխք» էսսեների մեջ տեղ գտած գաղափարների առումով: Շատ կայֆ ա, ինչ որ մի այլընտրանքային հոգևոր կյանքի մասին է խոսքը գնում, ոչ թե նոր, այլ լրիվ ուրիշ, Կարդալ ավելին »»
Տղա, ով կարողանում էր թռչել
Մի հետաքրքիր գրքի մասին եմ ուզում պատմել, երկար ժամանակ ոչ մեկին ոչ մի գիրք խորհուրդ չեմ տվել, բայց սա խորհուրդ եմ տալու բոլոր մտածող մարդկանց:
Ուրեմն պատմությունը սկսվում է այսպես, օլիմպիական կոմիտեում աշխատող որոշ մարդիկ պատվիրում են մի հետազոտություն, որի արդյունքերը պիտի օգնեին իրենց որոշել մարզիկ երեխեների տաղանդավորության աստիճանը: Այսինքն նրանք շաբլոն էին ուզում, որը կդնեին երեխաների վրա ու միագամից կպարզեին թե արժե՞ արդյոք զբաղվել այդ երեխայի հետ, կդառնա՞ արդյոք նա օլիմպիական չեմպիոն:
Հետազոտողները գալիս են այնպիսի արդյունքների, որոնք պատվիրատուներին ձեռք չեն տալիս: Ու աշխատությունը երկար տարիներ մնում է փոշոտ գրադարակում ու ոչ մեկին օգուտ չի տալիս:
Անցնում է ժամանակ ու հետազոտողներից մեկի թաղային ոստիկանը գալիս է հետևյալ հարցով.
- Ինչպե՞ս է լինում, որ երիտասարդները իրենց անհատականությունը և օրիգինալությունը ընդգծում են բոլոր հնարավոր ձևերով, տեղին ու անտեղին, սակայն երբ հավաքվում են խմբերով, ոչ մի անհատականություն էլ չի մնում:
Ինչպես Զադոռնովն էր ասում, «պո օտդելնոստի վսե ումնիե, ա վսե վմեստե տալպա կռուգլասուտոչնիխ իդիոտով»:
Ու հետազոտողը իրենց հետազոտությունը տալիս է ոստիկանին, իսկ ոստիկանը գրքի գաղափարները օգտագործելով լավ արդյունքերի է հասնում:
Հետո որոշում են աշխատությունը որպես հոդվածաշար հրապարակել ինչ որ ամսագրում: Հետագայում էլ այդ հոդվածաշարը գիրք է դառնում:
Սա որպես նախաբան, հիմա պատմեմ թե գրքում ինչը ինձ հատկապես դուր եկավ:
Աքսիոմ
Բոլոր երեխաները տանղանդավոր են ի ծնե:
Վիկտոր Սուվորով – «Ակվարիում»
Բուկինիստ գրախանությում ռասպռադաժա էր (չգիտեմ էլ հայերոն ոնց կլինի այս բառը), տենց անցնում էի կողքով , մեծ սեղանների վրա, հենց փողոցում լիքը գիրք էր դրված 250,500 դրամով, դե պարզա չվաճառված գրքերն էին: Բայց դե մոտեցանք, ասինք տեսնենք ինչ կա: Մի քանի բան ընտրեցի: Դրանց մեջ էր «Ակվարիում» վեպը: Այս գրքի մասին լսել էի, կարծեմ Էդդ-ն էր պատմել, մի խոսքով աչքս կերավ, առա:
- Գիքը գաղտնի գործակալների մասին է: Ամենահետաքրիր մասը դրանց պատրաստությանը վերաբերվող գլուխներն էին: Սենց մի քանի հետաքրքիր բան
- Կարճ ժամանակում լավ հանգստանալու համար պետք է քնել մեջքի վրա, փակ վիճակում աչքերը ուղղելով այնպես կարծես թե քո ուղեղին ես նայում:
- Աթոռից կարելի է հանգիստ վայր ընկնել հետևի կողմ ու չվնասվել, սա նախկինում փորձել եմ, հաստատ աշխատում է, միայն թե պետք է անկումից առաջ գլուխը խոնարհել ու դունչը կպցնել դոշին, ու ոչ մի վնասվածք ու ցավ չի լինի:
- Առոջապահական լավ ձև է, ամիսը մեկ անգամ գնալ անտառ ու մերկ պառկել մրջնաբնի վրա, որպիսի մրջունները կծոտեն մի փոքր, սա «Ակվարիումում» գրված էր, բայց գիտեմ որ այս մեթոդին դիմում էր նաև զորապետ Սուվորովը:
- Ինչ որ մի չքնելու ձև էլ կար նկարագրված, կոնյակի մեջ եփած սուրճ, դա էլ պիտի փորձվի մի անգամ:
- Ասում է, թե գործակալի ամենակարևոր զենքերից մեկը իր հայացնք է, ու այն մարզում էին շների և այլ կենդանիների վրա:
Կարծես թե այսքանը
ու մի հատ էլ ուղիղ մեջբերում, որը շատ հավանեցի
Ահա և լույսով ողողված կիսաձվաձև ու լուսավոր սրահը: Թափանցիկ , գնակապաշտպան, գերբավոր կնիքներով զմռսված պահարանի մեջ գնդի դրոշն է: Կողքին ՝ ժամապահը: Կարճ ու հարթ սվինն արտացոլում է արևի վերջին ճառագայթները: Ես ողջունում եմ գնդի դրոշը, իսկ պահակը նույնիսկ չի շարժվում: Նրա ձեռքին ավտոմատն է: Իսկ զինված մարդը ողջունելու ուրիշ ոչ մի ձև չունի: Նրա զենքը հենց ողջույն է բոլորին:
