Նենց ա ստացվում, որ երբ մարդ երկար ժամանակ միայն տաժանակիր աշխատում ա ու խմում, կամաց կամաց դառնում ա թզուկ գնոմ: Հա դրանք այդպիսին են, հողեղեն արարածներ, առանց թևերի, աշխատասեր, գանձասեր, լավ մասնագետներ ու հառփեցողներ:
Ու հողի տակ են աշխատում, ու ոչ մի կրակ սրտում … Իսկ ինչու՞ ոչ թզուկ, որովհետև թզուկը ուղղակի կարճ մարդ ա, ոչ թե եվրոպական առասպելների ու հեքիաթների վիրտուալ աշխարի բնակիչ:

Սա էլ ընհանուր առմամբ կապ չունի, բայց դե Դոցենտն գնոմն էլ ցենտի հետ կապ ունի:)

— Лучшие гномьи имена заканчиваются на «-ин», — рассуждал один из присутствующих, представившийся нам Барином. — «Дарин», «Двалин», «Оин» и так далее — «Сталин», «Филин» …
Сталином и Филином звали еще двоих из их коллектива.
— Или на «-и», — вторил ему четвертый из присутствующих, по имени Хули. — Например — Хули и Фери.
Фери, услышав свое имя, кивнул. После этого повисла тишина, во время которой все уставились на последнего из обитателей этой стоянки, который пока еще никак не представился. Заметив эти взгляды, он встал со своего места и вышел вперед.
— Меня зовут Доцент, — сообщил он. — Вот мое имя!
— Как же так? — спросил я. — Что это за гномье имя, да еще с таким окончанием — «цент»?

Նարեկը մտքիս ոչ մի բան երբեք չի ասել, բայց կարդալիս միշտ զգացել եմ, որ ինչ որ խորքային ազդեցություն է թողնում, կարծես ենթագիտակցությանս հետ աշխատելիս լինի:
Վնուշկա՞, հա ի՞նչ անեմ …