Փաստորեն Չիլիում մի դեպք է եղել երբ 10.000 մարդու զրկել են ընտրության իրավունքից , որովհետև նրանք պատկանում էին կոմունիստական կուսակցությանը: Ո՞վ կպատկերացներ:

Վերջ.

1. Մի բարի տարօրինակ մարդ

Это был странный тип — томный, полный безмерной любви ко всякой живой твари — только ненормальной, — попадавшей в поле его зрения, однако с обычных клиентов драл три шкуры; таково, видимо, было его понимание своей профессии. За все время, что мы пробыли там, мы не заплатили ни сентаво, а он оказывал нам постоянные знаки внимания

2. Մի նավաստի ասում է տղեքին

— Эх, мудаки вы мудаки, и мозги у вас мудацкие. Кончали бы свои мудачества, не то совсем умудохаетесь.

Դե ռուսերեն հետաքրքիր ա ասացվել, բայց տենաս իրենց լեզվեով սա ո՞նց կհնչի:

3. Եվս մի կաթիլ հեղափոխության բաժակը

Там мы подружились с супружеской парой чилийских рабочих, которые были коммунистами. При свете свечи, которую мы зажгли, чтобы выпить мате и съесть кусок хлеба с сыром, резкие черты рабочего привносили в наш ужин таинственную и трагическую ноту; своим простым и выразительным языком он рассказал о трех месяцах, проведенных в тюрьме, о голодной жене, которая сопровождала его как сама воплощенная верность, о своих детях, которых пришлось оставить в доме набожного соседа, о бесплодных странствиях в поисках работы, о загадочно исчезнувших товарищах, которых, как поговаривали, пустили на корм рыбам. Закоченевшие от холода супруги, ночью, в пустыне, прижавшиеся друг к другу, были живым воплощением пролетариата всех стран. У них не было даже жалкого одеяла, чтобы укрыться, поэтому мы отдали им одно из наших, а в другое кое-как закутались сами. Это была, пожалуй, самая холодная ночь, но в то же время я чувствовал, что волей-неволей немного породнился с этими странными для меня представителями рода человеческого…

1.Ճանապարհի դժվարությունները հեշտությամբ հաղթահարելի են, եթե դու ունես տարբեր քաղաքներում ընկերներ, ունես քթի ծակ, ու անցնում ես մի երկրով որտեղ մարդկանց սրտերը դեռ բաց են : Հեքիաթների ու հին պատմությունների պես, երբ ճամփորդը հանգիստ իրեն գիշերելու տեղ էր գտնում ցանկացած գյուղի առաջին իսկ դուռը թակելով: Չգիտեմ կստացվի արդյոք մեր օրերում, չնայած մի դեպք գիտեմ, ահա, երբ սելաֆի ժամանակ մեզ կանչեցին իրենց տուն գիշերելու:
Չեգեվարան ու ընկերը բացի ընկերների տներում գիշերելուց բազմաթիվ հնարքներ են կիրառում, որոնցից մեկը «գիշերով հանկարծակի կոտրված ֆառի հնարքն» էր, կամ հեքիաթ էին պատմում թե իրենք գիտնականներ են, ու հետազոտություն են իրականացնում: Այդ հեքիաթի մի մասը իհարկե ճիշտ էր, նրանք իրոք գիտնականներ էին, որքանով որ գիտնական է բժիշկը: Մի փոքր քաղաքի թերթում նույնիսկ գրել էին նրանց մասին

ДВОЕ АРГЕНТИНСКИХ ЛЕПРОЛОГОВ СОВЕРШАЮТ ПУТЕШЕСТВИЕ ПО ЮЖНОЙ АМЕРИКЕ НА МОТОЦИКЛЕ

2. Կարծես գտա հեղափոխականության առաջին ծիլը, խնդրեմ, ծայրահեղ աղքատության մասին այս դիտարկումն է

Но, несмотря на все отличия в обычаях, нравах и идиоматических оборотах, которые делают нас не похожими на нашего стройного соседа по ту сторону Анд, существует восклицание, похоже, интернациональное — «подайте бедненькому!» — которым сопровождают появление человека вроде меня в, мягко говоря, коротких брюках, что было не веянием моды, а досталось в наследство от щедрого приятеля, носившего меньший размер.

3. Հետո գրքի գլուխներից մեկի վերնագիրը, նենց ուղակի լավ վերնագիր է

Я — крылатое дерево на ветру…

4. Մի այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ որոշ հեղինակներ անընդհատ ձգում են իրենց սիրած խմիչքը/ծխելիքը/թմրանյութը անմահացնել իրենց գրքերում:
Օրինակ Ռեմարկի «Триумфальная арка»-ում անընդհատ կալվադոս են խմում, Ազիմովի գրքերում անընդհատ ծխում են, ու դա այն դեպքում, որ միջավայրային մանրամասնությունները գրեթե բացակայում են, ու այնպիսի տպավորություն է ստեղծվում, որ Ազիմովի հերոսները ապրում են անմիջավայր միջավայրում:), բայց ծխախոտը չի մոռանում: Ջեկ Լոնդոնը ,ի՞նչ ասեմ, մենակ «Գարեհատիկ Ջոնը» խմիչքին նվիրված մի էպոս է:), Էլ չեմ ասում Կաստանեդայի մասին, որ ինչքան ուզես թմրանյութային հալյուցիանացիաների նկարագրություններ կան:
 Իսկ սրանք անընդհատ մատե են խմում, պետքա մի արանք խմել համը տեսնել, հետաքրքիր ա ինչի՞ նման ա էտ մատեն:

5. Ու հետո մոտոն ջարդուխուրդ ա լինում, երևի ոտքով կգնան

Ինչ որ իմաստով սրանք Չէ-ի բլոգային գրառումներն են, ուղակի գրված են դեպքերից շատ ժամանակ անց, ու ոչ թե բլոգում այլ գրքում: Մինջև Չէ-ի Չէ դառնալը նա ուղղակի արկածախնդիր տղա էր: Իր ընկերոջ հետ ճամփա են ընկնում Հարաֆային ամերիկայով, մի մոտոյի վրա, ու մի շան հետ: Մինիմալ ուտելիքով ու փողով, որոնք շատ շուտ սպառվում են:

Ասում են , որ հենց այս ճանապարհորդությունն է նրան սարքել հեղափոխական: Նա տեսել է  ամերիկայի ժողովուրդների տխուր վիճակը ու այդպես շարունակ …
Ինչևէ, կկարդամ կլսեմ գիրքը կերեվա: Իմ բլոգում ինչպես միշտ գրքի իմ համար  ամենահետաքրքիր կտորները ու դրանց հետ կապված իմ մտքերը:

Это не рассказ о впечатляющих подвигах, но и не просто «байки»; по крайней мере, мне не хотелось бы, чтобы мои заметки воспринимались именно так. Это кусок двух жизней, запечатленных в тот момент, когда они вместе двигались по избранному пути с общими устремлениями и единым багажом мечтаний. За девять месяцев человек успевает передумать много всякого, его посещают самые разные мысли — от самых возвышенных философских размышлений до низменных помыслов о том, как бы разжиться тарелкой супа, — в полном соответствии с мерой наполненности его желудка. А если к тому же он еще и чуточку авантюрист, то за этот отрезок времени может пережить кое-что, что может показаться интересным и другим, и невнятный рассказ об этом «кое- что» выльется в нечто вроде этих заметок

Փաստորեն տղեն նաև լուսանկարչությամբ է զբաղվել:

В любом пособии по фотографии есть снимок, изображающий ночной пейзаж, в небе над которым сияет полная луна, а пояснительный текст разоблачает тайну этой темноты в разгар дня, но природа чувствительного слоя моей радужной оболочки плохо известна читателю, да я и сам едва в ней разбираюсь, так что, даже сверяясь с фотопластинкой, невозможно точно установить время, когда был сделан снимок. Если я изображаю ночной вид, то хоть тресните, а поверьте в него, меня это мало волнует, так как если лично вам пейзаж, запечатленный в моих заметках, незнаком, то вы с трудом докопаетесь и до другой правды, о которой идет речь на этих страницах. А теперь оставляю вас наедине с собой — прошлым…

После я усомнился, что щепка имеет право сказать «я победила», когда прибой выбрасывает ее на берег, до которого она хотела добраться, но это было после. Настоящему «после» неинтересно.

Ճանապարհի մասին

Первая из десяти заповедей хорошего рейдера гласит:
Рейд ограничен двумя точками — той, в которой он начинается, и той, в которой заканчивается; если ты вознамерился заставить совпасть вторую, теоретическую, точку с реальной, не брезгуй никакими средствами (поскольку рейд — это виртуальное пространство, которое заканчивается там, где заканчивается, то существует столько же средств, сколько и возможностей, иначе говоря, число средств бесконечно).

Փաստորեն մետաղալարը միայն մենք չէնք որ օգտագործում ենք արշավների ժամանակ: Տես ՝ Ի՞նչ տանել արշավ մաս 2
(խմբի ընդհանուր գույք) : Չեգեվարայենք էլ են օգտագործում , ահա

Мотоцикл ехал не шибко, наглядно демонстрируя, сколько сил он уже затратил, — особенно в том, что касается его корпуса, который вечно приходилось штопать излюбленной запчастью Альберто — проволокой. Уж не знаю, где он откопал фразу, которую приписывал Оскару Гельвесу: «Везде, где проволока может заменить винт, я предпочитаю проволоку, она надежнее».
Наши штаны и руки украшали недвусмысленные признаки совпадения наших с Гельвесом пристрастий, по крайней мере в том, что касается проволоки.

…Проблема заключалась в том, чтобы на скорую руку подлатать ее и добраться до какого-нибудь населенного пункта, где можно было бы заварить лопнувшую трубу. Наш друг, проволока, снова помогла нам в этом.