բաժին Ինտերնետ, Հասարակություն 2.0, Փիլիսոփայական

Պատմագիտության վերջը

Մի տեսակ շատ ճոռոմ անուն ստացվեց, ալյա «Պատմության վերջը և վերջին մարդը»: Բայց չէ , դրա մասին չի խոսքը …
Պատմագիտությունը, չի մահանա, այն կձևափոխվի: Ու դրա պատճառը ինտերնետն է: Պատմությունը կդառնա Data Mining, ու պատմաբանները կսկսեն աննկարագրելի ծավալներ ունեցող ու միլիոնավոր սերվերների վրա հավաքված տեղեկատվությունից, վերամշակման միջոցով, ինֆորմացիայից գիտելիք ստանալ: Դա իհարկե վերաբերվում է ամենանորագույն պատմությանը , ավելի հին ժամանակաշրջաները ուսումնասիրող գիտնականները կպահպանեն իրենց հին մեթոդները, ու կավելացնեն նաև նորերը:

Չէմ հիշում թե ով է ասել «Եթե աշխարհը հանկարծ վերանա, ապա հնարավոր կլինի ճապոնացիների արած լուսանկարներով այն լիովին վերականգնել»:

Իսկ կենսագիրների համար ուղակի դրախտ կլինի, մի քանի սոց.-ցանցերից կարելի է բավական մեծ ճշտությամբ իմանալ մարդու մասին գրեթե ամեն ինչ:

Թվիթթերներից ու ֆեյսբուքներից կարելի է իմանալ ցանկացած ժամանակահատվածում մարդկանց մեծ խմբերի հետաքրքրությունները: Քաղաքական, մշակույթային , սոցիալական դիրքորոշումների բախումները: Սոցիալական գրաֆը, մարդկանց իրար հետ կապվածության աստիճանը, և այլն …

Պատմաբաններ ջան, կամաց սկսեք SQL սովորել 🙂

  • Նույն թեմայով գրառումներ (ըստ պիտակների)