Իզվեդնիկ․ հեթանոսական ՀՏՀ

Էս տեքստն էի կարդում, ահագին հետաքրքրիր էր, փաստորեն ռուս նեոհեթանոսները նախ շատ բազմազան են, հետո առանձնապես ագրեսիվ չէն, նաև եթե նույնսիկ հեթանոսության ոչ մի նշույլ անգամ մնացած չլիներ, իրենք մեկ է, կկարողանային վերստեղծել հեթանոսությունը իրենց լեզվի, երաժշտության, ազգային տոների և հեքիաթների հաշվին․․․ իրականում երևի բոլոր նեոհեթանոսական շարժումներն էլ նույնն են անում։ Դբա Լավը ։)

Ագորա (Agora)

Մեղադրանքը ՝ պոռնիկություն, կախարդություն ու անաստվածություն:
Մի խոսքով … այսպիսի պատմություն …
Կարևոր միտք, որը հնչում է Հիպատիայի շուրթերից մի քանի անգամ
«Մեզ ավելի շատ բան միացնում է , քան բաժանում»:

Գեորգ Շուստեր — Գաղտնի միությունների պատմություն (կոնսպեկտ 2)

Հետաքրքիր միտք 3 Հին Հուսնաստանում ծեսը մոնոպոլիզացված չէր, այսինքն պարտադիր չէր որ ծեսը և աստվածներին նվիրված զոհաբերությունը իրականացնեին քրմերը: Հայրը հանգիստ կարող էր ծես ու զոհաբերություն կատարեր իր ընտանիքի համար, իսկ պաշտոնյան իր գյուղի, քաղաքի երկրի համար: Տպավորություն:

Գեորգ Շուստեր — Գաղտնի միությունների պատմություն (կոնսպեկտ 1)

հետաքրքիր միտք 1: Միաստվածությունը ավելի զարգացած  է այն ազգերի մոտ որոնք, ապրել են տափաստանային և անապատային կլիմայի մեջ, պատճառը անապատային և տափաստանային բնական միջավայրի մեջ գոյություն ունեցող «էմոցիոնալ դատարկությունն» է: Օրինակ՝ արաբները , որոնց մոտ միաստվածությունը հասել է իր