Գյուրջիևի համանուն գրքի հիման վրա նկարված ֆիլմ է: Գրիքը այն մարդկանց մասին է, ովքեր կարևոր ազդեցություն են թողել նրա կենսագրության և մտածելակերպի վրա, դե ֆիլմը նույնպես: Ֆիլմը կարծում եմ, շատ մոտ է գրքի շարադրանքին: Միայն պարային վարժությունների պահը չէմ հիշում գրքում կար թե չէ, ու մեկել «Սարմունգ» (թե՞ «Սարմուն») եղբայրության մասին որքան հիշում եմ այդքան բան չկար գրած, որքան ֆիլմում է ցույց տրվում: Դե չգիտեմ …  արդեն լավ չեմ հիշում գիրքը , շատ վաղուղ եմ կարդացել …

Գյուրջիեվը ասում է, որ իր առաջին ուսուցիչը իր հայրն է եղել:

Մի կարճ դրվագ ֆիլմից:

Աշուղների մրցույթ է, մի քանի աշուղներ մրցում են իրար հետ լավագույնի կոչումը ստանալու համար: Հա, մի հատ էլ հայերեն երգ կա, հայ աշուղն էլ է մասնակցում մրցմանը: Հաղթում է մի նեյ նվագող աշուղ, ստանում իր հասանելի պարգևը՝ գառնուկը ու ուրախ հեռանում:

Հետո երիտասարդ Գյուրջիեվը, նստած շվի է նվագում հոր արհեստանոցում, ու հարցնում է .

- Հայրիկ, աշուղները ումի՞ց  են նվագել սովորում:

- Իրենց հայրերից:

- Իսկ իրենց հայրերը ումի՞ց:

- Նրանք էլ իրենց հայրերից:

- Ու այդպես մինջև ու՞ր:

- Մինջև Աստված:

Մի քահանա է մտնում ներս (Գյուրջիեվի հոր ընկերն է) ու սկսվում է երկար խոսակցություն, նրա մասին թե ով է աստված և այլն … վերջում հայրը որդուն ասում է:

- Եթե գիտես, թե ով ես դու , աստված ու սատանան այլևս քեզ չեն հուզի:

Ու ուղարկում է նրան տուն սողոսկած օձին բռնելու: Ինչը Գյուրջիեվը հաջողությամբ իրականացնում է:

Հա իմիջիայլոց Ռովները (թե՞ Պյատիգորսկին) ասում էր որ Գյուրջիեվի հայրը նույնպես աշուղ էր:

Իսկ ավելի ուշ արդեն սկսվում է  ազիական խայտաբղետությունը, էլ հայեր, էլ վրացիներ, էլ ռուսներ ու թուրքեր, արաբներ, եգիպտացիներ, էլ նավ , էլ դերվիշ, էլ ճնճղուկ ներկել, էլ հնագիտություն ու այդպես շարունակ …

Մի խոսքով եթե Գյուրջիեվը հետաքրիր է կարող եք նայել …

Ահագին բազմակետ ստացվեց այս փոստում …

Երկու հակառակ տեսանկյուն սիվոլիզմի վերաբերյալ

Существует два противоположных отношения к символике – универсальное и уникальное. В первом случае, символ имеет всеобщее повсеместное одинаковое прочтение. Во втором случае, для его понимания нужен контекст, символ обретает значение в сети других символов. Попросту говоря, в первом случае за бананом на экране скрывается нечто конкретное, во втором банан это, во-первых, просто банан, а, во-вторых, его смысл обретается в сети свободных ассоциаций. Одна традиция видит скрытый смысл, другая – открытый смысл.

Ունիվերսալ իմաստների մասին

Традиция универсального смысла, скрывающегося за символом – традиция науки и мистики.

Կինոնարվեստը որպես ինքնաճանաչման ճանապարհ

Понятно, что анализ кино как средство расширения горизонтов понимания себя и мира, небезопасно. Кто сказал, что понимание безопасно? Вполне возможно, кому-то лучше не встречаться ни с собой, ни с миром. Не мне это решать, и индустрия развлечений ему в помощь!

Կինոն որպես հոգեվերլուծական/պսիխոանալիտիկ սեանս

Феликс Гваттари так и называл кино – «кушетка для бедных». Те, кто не хочет, но не может позволить себе к психоаналитику, отправляется в кино. Не для того, чтобы забыться, отвлечься, а для того, чтобы получить удовольствие от фильма и узнать что-то новое о себе. С вопроса, знаем ли мы себя, начинается и философия Сократа, и психоанализ. Лозунг Сократа-Фрейда, мы видим в «Матрице» над дверью прорицательницы: «Познай себя». Эта прорицательница, кстати, фигура сократически-психоаналитическая, ведь она не дает Нео никаких готовых ответов. Она лишь открывает ему горизонт понимания, но истину можно обнаружить лишь в самопознании.

Խորհուրդ եմ տալիս կարդալ ամբողջը