Գրե՞լ, թե՞ չգրել

Գրե՞լ, թե՞ չգրել, բլոգում նկատի ունեմ ․․․ Սկզբից գրում էի երևի որովհետև մոդա էր, հետո գրում էի որովհետև հասկացա, որ այդպես մտածելը ավելի լավ է ստացվում։ Ժամանակ անցավ ու սկսեցի գրել ուրիշների համար։ Հիմա ոչ մի արձագանք չկա, կարծես տ կյանքի արտերկրային գոյության հետազոտական կենտրոնի ռադիոհաղորդիչ լինեմ, հեռարձակում եմ, գուցե գտնվի մեկը ում հետաքրքիր է։ Նորայրը ասում էր մարդիկ զարգանան, կարդալու բան կլինի, բայց արդյոք այդքան արժեքավոր են այս գրառումները , որ զարգացած մարդկանց պետք լինի։ Սա հարց է։ Սակայն հիմա ես գրելու պահանջ ունեմ, ես գրաֆոման եմ, ուզում եմ գրել որպիսի անցնի ներքին լարվածությունը, որպիսի գրելով հասնեմ մի տեղ, որտեղ չէի սպասում հայտնվել։ Պոլ Գրեհեմը մի հետաքրքիր էսսե ունի, թե ինչպես գրել, այդ էսսեում գրվածը ես հաճախակի զգացել եմ, դա ճշմարիտ է։ Երբ զրուցընկեր չէս ճարում մնում է զրուցես ինքդ քո հետ ․․․ Ու ես հասկանում եմ, որ էլի ինքս ինձ համար պիտի սկսեմ գրել։ Որոշ բաներ շատ անձնական

Թրեյնինգ Ինտերնյուզում

Այնպես ստացվեց, որ ինտերնյուզում հրավիրովի դասընթացավար դառա 🙂 , դա գիտեք, սոցիալական մեդիա, բլոգեր, առաջխաղացում ու տենց բաներ, մի դաս արդեն արել եմ:

Համագործակցություն

 Վերջերս մի երիտասարդ գրեց, բա արի լինքերով փոխանակվենք, բայց ես ո՞նց դնեմ իմ բլոգում մի բլոգի լինք, որի բովանդակությունը ինձ հետաքրքիր չի։ Ու ընդանհրապես, երևի ժամանակ գտնեմ, Անհանգիստ Բլոգի հետ համագործակցության պայմանները գրեմ։Մի բան հստակ է, եթե ինձ չգրավի ռեսուրսը, ոչ մի լ

ԲլոգոՊսիխը և բլոգը բիզնեսում

Блог оказался незаменимым инструментом в отношениях с поставщиками, партнерами (которые в любой момент могли узнать о состоянии дел компании, и поэтому доверяли Федору), сотрудниками и взяточниками. Последние боялись огласки: «он псих, все публикует»

Հայերեն Վորդպրեսի Մասին (About Armenian WordPress)

Վորդպրեսը, ճիշտն ասած ուղակի հետաքրքրասիրությունից չէր, այլ կոնկրետ աշխատանքներ էին: Հետո հասկացա, որ լայֆժուռնալից ու բլոգգերից դեռևս հույս չկա, որ ինտերֆեյսը հայերեն կլինի, իսկ Վորդպերեսը ի տարբերություն դրանց բաց է, կարելի է վերցնել ու թարգմանել: