Արցախի (Ղարաբաղի) բարբառի բառարան

Դեպի Արցախ ճամփորդությանս կողմնակի էֆեկտներից էր Արցախի բարբառի ինքնաշեն առցանց բառարանը։ Որի բառահումքի մի մասը կամավորական հիմունքներով հավաքեցին Ստեփանակերտի ԹՈՒՄՈ-ի ուսանողները , մի մասը արտագրեցի գրքից, մի մասն էլ հավաքել եմ ցանցից։ Երկար պատմելու չունեմ, ահա, գնացեք այս հղումով և օգտագործեք։ http://ablog.gratun.am/artsakh-vocabulary/ ՀԳ։ Արցախյան թեմաներս դեռ չէն ավարտվել, մի երկու երեք հատ էլ գրառում դեռ կանեմ, չնայած արդեն վերադարձել եմ։ Մի երկու ֆոտոշարքի հումք դեռ ունեմ։ ՀԳ2։ Արցախյան գրառումների շարքը Ճամփորդություն Արցախ ֊ Տիգրանակերտ Ճամփորդություն Արցախ ֊ Տիգրանակերտ – Մաս 2 ֊ Լեռներում մի տեղ [ֆոտոշարք] Ճամփորդություն Արցախ – Ստեփանակերտի փողոցներում [ֆոտոշարք] շինարարություն Դբա Լավը ։)

Տառատեսակային Տառուսույց

Ուրեմն Արամազդը հայերեն տառերի մեծ մասը գիտի, սակայն դժվարանում է տարբեր տառատեսակներով տեքստեր կարդալ։ Սա առաջին դիտարկումս էր, հետո ոչ շատ ինտնսիվ, ֆոնային ռեժիմում մտածում էի, թե ի՞նչն է պատճառը։ Հավանաբար դա բացատրվում է ընկալման և ուսուցման հոգեբանությամբ։ Երբ երեխաները նոր են սովորում տառերը այդ տառերը միայն ֆորմա են իրենց համար։ Մանկական գրքերում և այբենարաններում որոշակի տառատեսակներ են օգտագործվում, իսկ եթե վալդորֆյան համակարգով են սովորում, ապա տառատեսակի հասկացություն  ընդանհրապես չկա․ երեխաները նկարում են տառերը։ Տառը այս փուլում իրենից ներկայացնում է կերպար կամ պատկեր, բայց դեռ սիմվոլ չի դառնում, իսկ մեր աշխարհը բավականին ագրեսիվորեն օգտագործում է բազմաթիվ տառատեսակներ։ Բազմաթիվ և երբեմն իրար ոչ այդքան նման տառատեսակներ։ Կա մի անցումային փուլ, երբ երեխաները արդեն որոշակի տառատեսակներով ճանաչում են տառերը, սակայն դեռ ոչ բոլոր տառատեսակներով գրվածներն են ասոցիացնում իրենց իմացածների հետ։ Եթե Պիաժեի տերմինոլոգիան օգտագործենք, ապա երեխաները որոշ տառատեսակների համար արդեն ասիմիլացրել են գիտելիքը, իսկ մյուս տառատեսակների համար դեռևս գտնվում են ակումուլացման փուլում։ Սա շատ

Հայերեն տեքստերում տառերի վիճակագրական բաշխվածությունը

Հայերեն Այբուբենի տառերը ըստ վիճակագրակության, թե որքան հաճախ են դրանք հանդիպում տեքստերում։

Լոմով տրանսլիտի գլխին

Ուրեմն Մխիթար Սեբաստացու անվան կրթահամալիրի նախակրթարանում երեխաների համար համակարգիչներ կան։ Ահա ստեղնաշարը ՝ Չնայած որ ես հեչ համաձայն չեմ այդ տարիքում երեխաներին համակարգչի առաջ նստացնելու մտքի հետ, բայց դե, եթե նույնիսկ պիտի նստեն, արժե նաև հայերեն տառերը լինեն  ստեղնաշարի վրա։ Սա մի որ տեսա մի պատմություն հիշեցի, որը պատմել էր noch-ը բայց չգիտեմ ինչու չի գրել իր մոտ ։) Ուրեմն տարիներ առաջ Պարսկաստանում համատարած տրանսլիտ էր տիրում, դրա ամենամած պատճառը այն էր, որ ժամանակին չէին ընդունել օրենք, որ բոլոր ներկրված սարքերը պիտի ունենան արաբական այբուբենով ստեղնաշար։ Հետո ընդունեցին օրենքը, բայց դա չօգնեց, տրանսլիտը արդեն մշակույթ էր։ Ղեկավարները երկար նստեցին, մտածեցին, ու որոշեցին !!!