Ֆունկցիաները ծրագրավորում ուսուցանելիս

Մի դիտարկում եմ արել՝ երբ երեխաները (և ոչ միայն) սովորում են ծրագրավորման հիմունքները, ամենադժվար ընկալվող բանը ֆունկցիաներն են։ Ոչ թե ստանդարտ գրադարաններում գտնվող ֆունկցիաները, այլ այն ֆունկցիաները, որոնք իրենք պիտի ստեղծեն որևէ խնդիր ավելի էֆեկտիվ լուծելու համար։ Կուզեմ այս գաղափարի հաստատում կամ մերժում ստանալ ընթերցողից, ով դասավանդման փորձ ունի ․․․ Իմ զինանոցում մի քանի մեթոդ և մետաֆոր կա, որոնք ես օգտագործում եմ երբ փորձում եմ ֆունկցիաների գաղափարը, օգտագործումը և օգտակարությունը ցույց տալ։ 1․ Ֆունկցիաները որպես պրոցեդուրաներ կամ մոդուլներ Այս մոտեցումը ցուցադրելու համար նախ լուծում եմ որևէ խնդիր առանց ֆունկցնարի օգտագործման, իհարկե երկար է ստացվում ․․․ ապա ցույց  եմ տալիս նույն խնդրի լուծումը ամբողջական ծրագրային կոդը տրոհելու միջոցով և դրա տարբեր մասերից ֆունկցիաներ սարքելու եղանակով։ Հույս ունենալով, որ ավելի կարճ ծրագիրը գրավիչ կլինի։ Զուգահեռ պատմում եմ, որ ինչպես քաղաքականության մեջ, այնպես էլ ծրագրավորման ժամանակ աշխատում է «բաժանիր և տիրիր» սկզբունքը։ Այստեղ կարելի է նաև մոդուլյարության մասին խոսել։ 2․ Թույլատրում եմ գնալ երկար

Ծրագրավորում․ Ինչ ծրագրավորման լեզու սովորել առաջինը

Բարի լույս․ Շատերը ուզում են ծրագրավորում սովորել։ Դա նորմալ աշխատանքի հնարավորություն  է, շատ հետաքրքիր ու լավ վարձատրվող։ Սակայն որքան էլ շատ են ուսումնական կենտրոնները, առցանց ռեսուրսները ու գրքերը, սկսնակները դժվարանում են ընտել առաջին ծրագրավորման լեզուն։ Իրականում առաջին լեզվի և տեխնոլոգիական ուղղության ընտրությունը որոշվում է որևէ կոմպետենտ մարդու կողմից տրված խորհրդով։ Հիմա ես ուզում եմ իմ փայ խորհուրդը տալ, թե իմ կարծիքով (ու ոչ միայն իմ), որ լեզուն արժե սովորել որպես առաջին լեզու։ Իհարկե պետք է հասկանալ, որ միայն ծրագրավորման լեզվի իմացությունը մարդուն դեռ ծրագրավորղ չի դարձնում, այլ բաներ էլ է պետք իմանալ, տենց computer science-ոտ բաներ։ Տվյալների տիպեր և կառուցվածքներ, ալգորիթմներ, նախագծման կաղապարներ, մաթեմատիկա և այլն, սակայն այս բոլորը ուսումնասիրելու համար գոնե մեկ ծրագրավորման լեզու նախապես իմանալը շատ օգտակար է, որոշ դեպքերում նաև պարտադիր է։ Մարդիկ այսպիսի ուղեցույց են ստեղծել, որը օգնում է կողմնորոշվել լեզվի ընտրության մեջ։ Սեղմեք պատկերին ավելի մեծ տարբերակը տեսնելու համար։ Նայեք, հետո չմոռանաք հետ գալ ։) Իհարկե

Ծրագրավորում․ Ուսումնական ՀՏՀ (FAQ)

Հ։ Ինչների՞ս են պետք բոլոր այս for-երը, if-երը function-նները և այլն, առանց սրանց կայք չէնք կարող պատրաստել Պ․  առանց դրանց կայք սարքող կդառնաք, բայց ծրագրավորող՝ ոչ Հ․ այսինչ բանը ո՞ր ֆունկցիայով անեմ Պ․ ինքդ գտիր այդպիսի ֆունկցիա, եթե չկա` ստեղծիր այն, ծրագրավորումը բոլոր հնարավոր ֆունկցիաների անգիր իմացությունը չի Հ․ իմ գրած կոդը ինչու՞ չի աշխատում Պ․ նայիր սխալներիդ, կոնսոլը (error reporting-ը միացրու ․․․) բաց պահիր, ի՞նչ սխալ կա Հ․ մի  բան է գրած է բայց չէմ հասկանում ինչ է Պ․ google translate կա դրա համար Հ․ հասկացա սխալը, բայց չէմ գտնում որտեղ է Պ․ կողքը գրում է թե որ տողում է Հ․ կոնսոլում սխալ չկա , բայց մեկ է, չի աշխատում 🙁 Պ․ հիմա արդեն տրամաբանական սխալ ունես, նայիր ինչ ես գրել Հ․ հիմարը չի անում այն ինչ ինձ պետք է Պ․ համակարգիչը հիմար է, մարդիկ, հատկապես ծրագրավորողներն են այն խելոք դարձում, եթե կոդդ հիմարություն է անում, ապա ո՞վ է իրական հիմարը ։) 😀 Հ․ բայց

Ծրագրավորում․ Javascript. DOM-ի ընկալման դժվարությունները

Ես վեբ֊տեխնոլոգիաներ եմ դասավանդում, երևի գիտեք ․․․ Արդեն 3֊րդ կամ 4֊րդ խմբում նկատում եմ, որ երբ հասնում ենք DOM-ին, մի տեսակ սպասվածից ավելի պասիվ են դառնում մարդիկ։ Այդպիսի մի միտք կար, որ ահա այստեղ արդեն հետաքրքիր կլինի, բոլոր այդ if֊երից, for-երից և ֆունկցիաներից հետո։ Սակայն այդպես չի, տարօրինակ է, որ DOM-ական թեմաների պրակտիկ իրականացումը ավելի դժվար է տրվում։ Քիչ մի DOM-ը ինքը իրենով, մի հատ էլ այն պետք է կիրառել այդ if֊երի, for-երի ու function-ների հետ։ Կամ այդքան բանը միաժամանակ կիրառելը իրական դժվարություն է։ Կամ ուղղակի տեղեկությունների գերհագեցվածություն է առաջ գալիս, հնարավոր է պատճառը  հոգեբանական է ․․․ Կամ էլ պետք է ավելի շատ ժամանակ հատկացնել պրակտիկային, վարժությունների կատարմանը (ինչը օբյեկտիվորեն անհնար է, ուսումնական պլան կա, ուսման վարձ և այլն)։ Մի բան էլ կա․ DOM-ից նորմալ օգտվելու համար քթի ծակ է անհրաժեշտ, գիտելիքը կարող է մինիմալ լինել, var_dump  console.log ես անում ,օբյեկտը ու նայում ես թե ինչ կա մեջը, ու հենց

Պատմություն կանադացու պարզ խոսքի մասին

Տղեքից մեկը մի պատմություն պատմեց․ Մի քանի օրով գնացել էի Կանադա։ Քանի որ անգլերեն լավ չգիտեի, հիմնականում շփվում էի ռուսների հետ … Մի օր մի միջոցառաման ժամանակ մի կանադացի մոտիկ նստեց  ու սկսեցինք շփվել։ Ես ինքս իմ վրա զարմացել էի, նորմալ շփվում էինք, կարծես ինչ որ պատճառով անգլերենի իմացությունս ուժեղացել էր, զարմանալի ու տարօրինակ էր։  Խոսքը հասավ նրան, եթե ով որտեղ է աշխատում․ պարզվեց զրուցակիցս մտավոր հետամնաց երեխաների դպրոցում աշխատում է, որպես անգլերենի ուսուցիչ ․․․ Այս պատմություն լսելիս մտածեցի , որ իսկական ուսուցիչը այդպիսին պիտի լինի, պիտի կարողանա բարդ բաները պարզագույն բառերով բացատրել։ Դբա Լավը ։)

Մտքի աչքերի և մտքի ձեռքերի մասին

Մարդու մտքի զարգացման արդյունքում կարող է ձևավորել երկու տեսակի ճանաչողության «օրգան»։ Դրանք ես անվանում եմ «մտքի աչքեր» և «մտքի ձեռքեր»։ Գիտելիքին տիրապետելու առաջին մակարդակն այն է, երբ ձևավորվել են «մտքի աչքերը», երկրորդը ՝ երբ ձևավորվել են «մտքի ձեռքերը»։